Bugün 6 Şubat... Bu tarihin ne anlama geldiğini herkes çok iyi biliyor...
Asrın felaketi olarak değerlendirilen Kahramanmaraş depremlerinin yıldönümü.
Kahramanmaraş depremlerinin üzerinden koskoca 3 yıl geçti, ama acısı halen ilk gün ki gibi taze...
Binlerce bina yıkıldı, binlercesi hasar aldı, 55 bin üzerinden insan hayatını kaybetti...
Hayaller yarım kaldı, umutlar yarım kaldı...
İnsanlar, eşini çocuğunu, annesini, babasını, en yakınlarını kaybetti...
6 Şubat geldiğinde herkesin içini bir hüzün bir burukluk kaplar...
Depremin psikolojik etkisini uzun süre üzerlerinden atamadı insanlar... Birçoğu psikolojik destek almak zorunda kaldı.
Kahramanmaraş depremleri bir milat olmalı...
Neden mi?
Çünkü insanları depremler değil, bilime, tekniğe ve birçok kurala uyulmadan yapılan binalar öldürür…
Birçok insan çürük binalar yüzünden hayatını kaybetti...
İnsanlar enkazın altından seslerini duyurmaya çalıştılar ama onları hiç kimse duymadı...
6 Şubat kalbinizde halen bir yara...
Bu yara da ölene kadar kapanmayacak...
Türkiye'de bir deprem gerçeği var. Bu gerçekle artık yüzleşmeliyiz...
Tüm kurumlar, kuruluşlar şapkasını önüne koymalı. Herkes kendi muhasebesini yapmalı... Bundan sonra ona göre hareket etmeli...
Bundan sonraki binalar deprem yönetmeliğine, bilime kural ve kaidelere göre inşa edilmelidir...
Umarım 6 Şubat gibi acıyı bir daha yaşamayız...
